<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/">
	<channel>
		<atom:link href="https://pontevedraviva.com/rss/" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<title>Pontevedra Viva - Últimas actualizacións</title>
		<link>https://pontevedraviva.com/</link>
		<language>gl</language>
		<generator>https://pontevedraviva.com/</generator>
		<description>Pontevedra Viva - Últimas actualizacións</description>

		<pubDate>Thu, 28 Jun 2018 00:23:47 +0200</pubDate>

				<item>
			<title>Lydia Pérez perde o combate polo bronce nos Xogos Mediterráneos</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/deportes/46979/lydia-perez-pierde-combate-bronce-juegos-mediterraneos/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/deportes/46979/lydia-perez-pierde-combate-bronce-juegos-mediterraneos/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;Non puido ser. &lt;strong&gt;A pontevedresa Lydia Pérez Touriño quedou ás portas da medalla de bronce &lt;/strong&gt;nos Xogos Mediterráneos.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A deportista do Club de Loita Pontevedra &lt;strong&gt;caeu contra a italiana Sara da Col na loita polo terceiro posto &lt;/strong&gt;da categoría de 62 quilogramos. Fíxoo por un axustado 5-4.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;O camiño de Lydia Pérez cara á loita polas medallas non foi fácil&lt;/strong&gt;. Perdeu o seu primeiro combate ante a turca Elif Yesilirmak por 5-0. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Con todo, a pontevedresa repúxose e, no seu segundo duelo, pasou por encima da francesa Sonia Baudin, á que derrotou por 11-0.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A remontada truncábase, con todo, coa derrota en semifinais ante a tunisiana Marwa Amri. A galega caía por 4-0.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:54:31 +0200</pubDate>

			
<author>Alejandro</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/bdc/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0snNTEnJSVWyrgUA_/5b33d0fadd-lydia-perez-de-azul_14974288401.jpg" medium="image" />
<media:title>Lydia Pérez, nun torneo</media:title>		</item>
				<item>
			<title>A Deputación lidera o ránking estatal de pago a proveedores</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46976/deputacion-pontevedra-cabeza-estado-pago-proveedores/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46976/deputacion-pontevedra-cabeza-estado-pago-proveedores/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;A Deputación de Pontevedra sacou peito da súa xestión este mércores e, citando un&lt;strong&gt; informe da Federación Nacional de Asociaciones de Traballadores Autónomos (ATA)&lt;/strong&gt;, destacou que é a administración provincial de toda España que antes abona as súas facturas. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Segundo a información facilitada pola Deputación, liderou o ranking do pago a proveedores no primeiro semestre deste ano 2018, cun &lt;strong&gt;tempo medio de pago de 17 días&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A Deputación sitúase por diante das deputacións da Coruña ou Palencia que, cun periodo de 20 días, se sitúan en segundo lugar. Ten, ademais,&lt;strong&gt; cifras máis positivas que as da Xunta de Galicia, que paga a 33 días&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Tras coñecer o informe de ATA, a presidenta provincial, Carmela Silva, expresou a súa satisfacción polos datos: &lt;strong&gt;&quot;estamos a traballar arreo para que as boas prácticas sigan a ser a nosa sinal de identidade&quot;&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:35:34 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/21e/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0knKLynJz1WyrgUA_/5b33ccf164-20160603-patxot-pazo-provincial-deputacion-pontevedra-130.jpg" medium="image" />
<media:title>Deputación de Pontevedra</media:title>		</item>
				<item>
			<title>823 persoas estranxeiras residen en Marín, procedentes de 62 países</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46977/marin-823-persoas-estranxeiras-62-paises-distintos/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46977/marin-823-persoas-estranxeiras-62-paises-distintos/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;&lt;strong&gt;O Consello Municipal de Inmigración de Marín sinalaba este mércores que, na actualidade, residen na vila un total de 823 persoas de orixe estranxeira&lt;/strong&gt;, procedentes de 62 países. Nos dous últimos meses incrementouse a cifra en 13 persoas. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Este órgano de participación cidadá ten carácter consultivo e traballa co obxectivo de obter &lt;strong&gt;un maior nivel de benestar, de autonomía e de integración social das persoas inmigrantes. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Neste encontro analizouse a acollida de  migrantes procedentes do buque Aquarius. Desde o Concello de Marín realizáronse os protocolos para adherirse como entidade colaboradora nesta causa. Con todo, desde o goberno local de Marín sinalan que &lt;strong&gt;non dispoñen de&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;espazos para admitir a persoas procedentes deste barco&lt;/strong&gt;. Sinalan que nin o  Concello nin as ONG&amp;#39; s de Marín contan con habitacións para albergar a estes cidadáns.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Pero o  Concello xa manifestou á Federación de Municipios e Provincias que están dispostos a organizar campañas de recollida de roupa, calzado, comida, medicamentos ou outros materiais que sexan precisos para esta causa.&lt;strong&gt; A Asociación Rexurdir tamén ofreceu a súa aula de aprendizaxe de español para impartir aos migrantes.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Tamén se decidiu realizar un chamamento á cidadanía para &lt;strong&gt;evitar comportamentos xenófobos nas redes sociais&lt;/strong&gt;. Desde o  Consello de Inmigración queren que se fomenten os aspectos positivos que supón acoller persoas de distintos países, que proporcionan un enriquecemento cultural aos seus lugares de acollida&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:33:11 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/45d/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0knKLynJz1WyrgUA_/5b33cb53ac-20160919-patxot-aduana-marin-002.jpg" medium="image" />
<media:title></media:title>		</item>
				<item>
			<title>Os produtos ecolóxicos centrarán as actividades durante este domingo na Lama</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46975/mercado-tradicional-emrede-produtos-ecoloxicos-alameda-alama/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46975/mercado-tradicional-emrede-produtos-ecoloxicos-alameda-alama/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;O alcalde da Lama, Jorge Canda e os coordinadores de Emrede, Luz Gómez e Claudio Fraga, presentaban este mércores&lt;strong&gt; o novo mercado de proximidade de produtos ecolóxicos e artesanais que acollerá a Alameda da Lama durante o vindeiro domingo 1 de xullo. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Diferentes alimentos como conservas, mel, doces, embutidos, queixo ou pan poderanse adquirir neste evento no que &lt;strong&gt;un grupo de mulleres do municipio presentarán os traballos que elaboraron a través de  obradoiros de  palilleras e de cestería&lt;/strong&gt;. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A contorna estará adornado pola asociación cultural Ruta do Río Barbeira con varios espantallos nun espazo que contará con zonas de comida e con espazos  chillout nos que se escoitará música tradicional. Ademais&lt;strong&gt; celebrarase unha comida popular con &quot;porquiño á brasa&quot;&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Tamén está previsto celebrar obradoiros para todas as idades e actividades dedicadas aos menores que &lt;strong&gt;se desenvolverán nunha carpa con teatro infantil,  actuaciones musicais e xogos.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Ademais será unha ocasión para potenciar &lt;strong&gt;a irmandade musical entre Galicia e Portugal&lt;/strong&gt;, grazas ás actuacións de grupos como Catro Ventos, Os Morenos e os lusos de Vaiao e o concerto do grupo Willi Kings.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:30:48 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/e7f/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MgJyq/Lzc52L8gt0TM0MdI_/_yMDHSSU/NKUot0SvILlKxrAQ==_/5b33c40fb0-img_7783-copia.jpg" medium="image" />
<media:title>Presentación do Mercado tradicional de Emrede con produtos ecolóxicos</media:title>		</item>
				<item>
			<title>A Xunta pon no tellado do Concello de Pontevedra fixar unha reunión para falar da comarcalización dos bombeiros</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46970/xunta-galicia-responde-deputacion-pontevedra-procesos-comarcalizacion-avanzando-tres-provincias/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46970/xunta-galicia-responde-deputacion-pontevedra-procesos-comarcalizacion-avanzando-tres-provincias/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;A Xunta de Galicia reaccionou este mércores á comparecencia da presidenta e o vicepresidente da Deputación, Carmela Silva e César Mosquera, para &lt;a href=&quot;https://pontevedraviva.com/xeral/46963/estudio-deputacion-pontevedra-emergencias-provincia-peor-cubiertas-interior/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;presentar o estudo sobre a xestión das emerxencias realizado polo organismo provincial&lt;/a&gt;. Nunha nota de prensa remitida aos medios de comunicación horas despois, puxeron no tellado deles e tamén do Concello de Pontevedra os novos pasos a dar para fixar o novo mapa de emerxencias. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Así, recordáronlles que o proceso de comarcalización dos parques de bombeiros das grandes cidades do resto de Galicia xa está avanzando e&lt;strong&gt; tan só na provincia de Pontevedra están atopando atrancos&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Eses obstáculos, segundo insisten, levaron ao presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), Alfredo García, a buscar unha maneira de desbloquear a situación e optouse por facer un cambio con respecto aos pasos dados en Ourense, Lugo e A Coruña. &lt;strong&gt;A Xunta aceptou presentarlle primeiro o proxecto aos concellos de Pontevedra e Vigo e despois facelo coa Deputación&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Deste xeito,&lt;strong&gt; a pasada semana enviaron un escrito ao Concello de Pontevedra solicitando a fixación dunha data &lt;/strong&gt;para a entrevista, sen que ata o de agora se obtivera unha resposta. A elección da data depende da administración municipal. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;No que vai de ano,&lt;strong&gt; alcanzáronse acordos coas deputacións de Ourense, Lugo e A Coruña&lt;/strong&gt; e cos concellos de Ferrol, Santiago de Compostela e Ourense, gobernados por forzas políticas de distinto signo.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A &lt;strong&gt;Xunta insiste en que comarcalización dos parques das cidades e a creación de novos servizos nas zonas de sombra&lt;/strong&gt;, previstas pola Xunta de Galicia e abordadas no Grupo de Traballo polas emerxencias, permitirán que, cando se produza unha incidencia, se estenda o tempo de resposta de 20 minutos dun 65 a un 90% do territorio e dun 87 a un 95% da poboación de Galicia.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;No caso de Pontevedra, por exemplo, permitiría que o &lt;strong&gt;parque da capital provincial puidese dar servizo aos concellos máis próximos, que agora son atendidos por parques máis alonxados&lt;/strong&gt;. A maiores, no interior da provincia, está prevista a creación de tres novos servizos que eliminarían as zonas de sombra restantes.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A folla de ruta pasa por que, unha vez mantidas as reunións con Pontevedra e Vigo, se aborde o proxecto coa Deputación de Pontevedra. Ao respecto, a&lt;strong&gt; Xunta insiste en que as institucións provinciais son as competentes en materia de emerxencias para concellos de menos de 20.000 habitantes&lt;/strong&gt; e a súa participación económica é imprescindible para desenvolver as comarcalizacións. &lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:06:15 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/67c/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0snNTEnJSVWyrgUA_/5b33bb626a-20171121-patxot-nudo-bomberos-rotonda-bomberos-entorno-002.jpg" medium="image" />
<media:title>Parque de bombeiros de Pontevedra</media:title>		</item>
				<item>
			<title>Sanxenxo recupera lavadoiros en Nantes e Noalla</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46973/sanxenxo-rehabilita-lavadoiros-nantes-noalla/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46973/sanxenxo-rehabilita-lavadoiros-nantes-noalla/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Os lavadoiros da Ferreira, en Nantes e da Igrexa, en Noalla serán reformados durante as próximas semanas&lt;/strong&gt; con obras para conservar e mellorar as condicións estéticas e a funcionalidade destes espazos pertencentes ao Concello de Sanxenxo. O goberno local tamén quere recuperar o carácter orixinal destes lavadoiros e aumentar a seguridade destes bens que forman parte do patrimonio etnolóxico e cultural. A idea é levar a cabo unhas reformas que garantan a integración en materiais, sistemas construtivos, tipoloxía e cromatismo. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Na restauración do lavadoiro de Nantes acometeranse traballos de limpeza e roza da contorna do lavadoiro e da pedra, coa utilización de auga a presión&lt;/strong&gt;. Picaranse as xuntas para recompoñelas, realizarase un  hidrofugado da fonte e do lavadoiro co pintado exterior, ademais de desmontar a cuberta para substituíla por tella cerámica. Ademais repararase a rede de sumidoiros desta zona.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;En Noalla, as obras serán similares sumándolle a reparación do caño para corrixir a saída de auga&lt;/strong&gt;, conexión á rede de rede de sumidoiros e reparacións en muros e  solados. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;O orzamento alcanzará os 10.000 euros&lt;/strong&gt;, que serán financiados a través de subvencións para a rehabilitación e a sinalización do patrimonio histórico-cultural que promove a Deputación Provincial.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:03:19 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/b21/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0snNTEnJSVWyrgUA_/5b33c03868-lavadero2.jpg" medium="image" />
<media:title>Reforma de lavadoiro en Sanxenxo</media:title>		</item>
				<item>
			<title>Poio e Pontevedra, listas para o campionato de España infantil feminino de fútbol sala</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/deportes/46974/poio-pontevedra-listas-campeonato-espana-infantil-femenino-futbol-sala/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/deportes/46974/poio-pontevedra-listas-campeonato-espana-infantil-femenino-futbol-sala/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Pontevedra e Poio acollerán, a partir deste xoves 28 de xullo, o campionato de España infantil feminino de fútbol sala&lt;/strong&gt;. Preto de 80 novas promesas deste deporte competirán para converterse no mellor equipo de España.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;O torneo, organizado polo Poio Pescamar e o Concello de Poio, disputarase nos pavillóns municipais de ambas as localidades. &lt;strong&gt;A entrada a todos os partidos será gratuíta&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Na súa primeira fase, o grupo para estará formado polo &lt;strong&gt;equipo anfitrión, o CFS Feminino San Fernando, o CD Ciudad de Nara e o Palau Solitá Plegamans 2007&lt;/strong&gt;. Xogarán os seus partidos na Seca.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Pola súa banda, o Pavillón Municipal de Pontevedra será a sede do grupo B, que enfrontará ao &lt;strong&gt;CD Vila de Benamejí, o CD Cantera, o Futsal Alcantarilla e o Rede Star&amp;#39;s&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A competición arranca este xoves, ás 17.00 horas, co partido entre o CD Vila de Benamejí e o CD Cantera en Pontevedra. &lt;strong&gt;O Poio, pola súa banda, debutará na Seca ás 20.00 horas ante o Ciudad de Nara&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;a href=&quot;http://www.futgal.es/pnfg/NNws_DwnDoc?cod_primaria=5000289&amp;amp;codigo=20718&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Todos os emparellamentos pódense consultar nesta ligazón&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Os campións de cada grupo enfrontaranse na final do torneo, que &lt;strong&gt;se disputará o sábado no pavillón da Seca&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 19:02:32 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/ade/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MgJyq/Lzc52L8gt0TM0MdI_/_yMDHSSU/NKUot0SvILlKxrAQ==_/5b33c9c902-00100_0000020718_1_img_8194.jpg" medium="image" />
<media:title>Presentación do campionato de España infantil de fútbol sala feminino</media:title>		</item>
				<item>
			<title>A fiscal rebaixa de 28 a 15 anos a petición de prisión para os autores confesos do crime da anciá de Lérez </title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46966/fiscal-rebaixa-15-anos-prision-autores-confesos-crime-ancia-lerez/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46966/fiscal-rebaixa-15-anos-prision-autores-confesos-crime-ancia-lerez/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;A fiscal Marta Durántez decidiu &lt;strong&gt;modificar a petición dun delito de asasinato por un de homicidio coa agravante de disfrace e abuso de autoridade&lt;/strong&gt; nas conclusións finais da vista oral que se desenvolve na Audiencia de Pontevedra contra &lt;strong&gt;os dous acusados, Constante Sánchez e José Manuel González&lt;/strong&gt;. Ambos se confesaron autores, na primeira sesión do xuízo, de&lt;strong&gt; propinar unha malleira en xullo de 2016 a Pilar Fernández, unha muller de 87 anos que residía en Lérez, para que lles indicase onde gardaba o diñeiro&lt;/strong&gt;. A muller falecía semanas máis tarde como consecuencia dos golpes recibidos. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Precisamente, na sesión deste mércores, lria do Río, subdirectora territorial do Imelga (&lt;a href=&quot;http://cpapx.xunta.gal/instituto-de-medicina-legal-de-galicia1&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Instituto de Medicina Legal de Galicia&lt;/a&gt;) de Pontevedra confirmaba a preguntas da fiscal que &lt;strong&gt;Pilar Fernández falecera como consecuencia desas lesións causadas pola brutal agresión dos dous autores confesos&lt;/strong&gt;. Indicou que os golpes provocaron diversos danos internos en abdome e tórax da muller ata o punto de que se non se operou o bazo de maneira urxente como se fixo, o shock fose máis inmediato e mesmo, de non chegar as asistencias sanitarias, morrese no seu propio domicilio tras o asalto. Ademais indicou que a vítima polo seu historial médico era totalmente autónoma e só sufría acháquelos &quot;propios da idade&quot;, polo que chegou a admitir que os golpes poderían causar o mesmo resultado de morte nunha persoa máis nova, debido a que &lt;strong&gt;estas agresións afectaron á arteria pulmonar que desencadeou unha pequena hemorraxia interna, sen que os médicos do Hospital Montecelo que a atenderon puidesen detectar de onde procedía o sangue&lt;/strong&gt; afectándolle á zona dos pulmóns. A forense explicou con detalle ao xurado popular, utilizando as fotografías que se mostraban nunha pantalla, como se produciron as feridas derivadas da intensidade dos golpes recibidos.&lt;strong&gt; &quot;No es accidental, sino homicida&quot;, sinalou ao explicar a causa da morte.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Pola súa banda&lt;strong&gt; a forense Marta Medrano fixo un relato detallado do historial de adicción ás drogas de ambos os acusados aos que cualificou como &quot;toxicómanos de longa duración&quot;&lt;/strong&gt; consumidores de cocaína e opiáceos. Cando foron detidos en setembro de 2016, a análise do cabelo mostraba o consumo destas substancias durante os últimos meses. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A fiscal indicou ao xurado que reducira a pena no mínimo posible. Inicialmente,&lt;strong&gt; antes da vista oral, solicitaba 28 anos de prisión por delitos de roubo con forza nas cousas, roubo de uso de vehículo, roubo con violencia, asasinato e furto&lt;/strong&gt;. Tras a declaración dos acusados, a representante da Fiscalía modificou ademais da petición de asasinato,&lt;strong&gt; a substitución de roubo con forza por un delito de furto, que non carrexa pena de prisión&lt;/strong&gt;. Marta Durántez xustifica este cambio porque, durante a vista, &lt;strong&gt;non se puido acreditar que forzasen portas ou xanelas para entrar na vivenda da vítima&lt;/strong&gt;. En relación co roubo con violencia entende que os agresores utilizaron uns panos para non ser recoñecidos e eran máis fortes fisicamente e maior número que a vítima, polo que aplica as agravantes de disfrace e abuso de superioridade. Desta forma, &lt;strong&gt;a petición de penas de prisión por parte da Fiscalía rebáixase a 15 anos, atendendo á confesión da autoría e á adicción ás drogas dos procesados.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;As dúas avogadas da defensa aceptaron a modificación da petición de penas do Ministerio Fiscal, que tamén substitúe as multas económicas por traballos en beneficio da comunidade, xa que ambos os imputados decláranse insolventes. Os dous falaron, cando a xuíza deulles oportunidade para facelo na sala durante esta xornada, volvendo mostrarse moi arrepentidos.&lt;strong&gt; José Manuel González pediu perdón á familia mentres que Constante Sánchez foi máis contundente: &quot;si no fuera por la mierda de la droga no estariamos aquí&quot;&lt;/strong&gt;, afirmou ante o tribunal.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Este xoves 28, &lt;strong&gt;o xurado popular deberá deliberar para responder as preguntas que lle presente a xuíza da sección cuarta da Audiencia antes de facer público o seu veredicto.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 18:32:01 +0200</pubDate>

			
<author>Mónica, Anxo</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/06d/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0snNTEnJSVWyrgUA_/5b33b9b892-20180627-patxot-juicio-lerez-homicidio-204.jpg" medium="image" />
<media:title>Xuízo polo crime dunha muller en Lérez</media:title>		</item>
				<item>
			<title>Ana Isabel Vázquez e Lupe Murillo súmanse ao equipo de Rafa Domínguez</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46969/ana-isabel-vazquez-lupe-murillo-se-suman-equipo-rafa-dominguez/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46969/ana-isabel-vazquez-lupe-murillo-se-suman-equipo-rafa-dominguez/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;Rafa Domínguez segue a completar a executiva que o acompañará á fronte do PP de Pontevedra, a partir do congreso local que se celebrará este sábado. Os dous últimos nomes en confirmarse son os de Ana Isabel Vázquez e Lupe Murillo.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Ambas son, destaca Domínguez, &lt;strong&gt;dúas mulleres que contan cunha ampla experiencia na administración pública e no mundo empresarial&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&quot;Coñecen os problemas e as inquedanzas do noso municipio e dos seus veciños e &lt;strong&gt;a súa presenza permitirá darlle un impulso ao partido&lt;/strong&gt;&quot;, engadiu.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Ana Isabel Vázquez é licenciada en Filoloxía Inglesa e impartía clases na UNED. Foi ademais concelleira do PP en Pontevedra e deputada provincial. Na actualidade é xerente da Fundación Cidade da Cultura.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Lupe Murillo, licenciada en Dereito, compatibiliza a dirección xeral de Pescamar coa súa labor como deputada autonómica no Parlamento de Galicia e como presidenta do Pontevedra C.F.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&quot;Estou a conformar un equipo potente, con persoas que aporten ilusión e teñan ganas de traballar por e para Pontevedra&quot;, sinalou o candidato popular.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 18:07:18 +0200</pubDate>

			
<author>Redacción</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/3b0/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MjawUqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQSU7NK0kt0snNTEnJSVWyrgUA_/5a54f71bea-20180109-patxot-pescamar-173.jpg" medium="image" />
<media:title>Lupe Murillo, presidenta do Pontevedra C.F.</media:title>		</item>
				<item>
			<title>Un estudo da Deputación constata que as emerxencias están peor cubertas no interior da provincia e propón como mellorar</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/xeral/46963/estudio-deputacion-pontevedra-emergencias-provincia-peor-cubiertas-interior/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/xeral/46963/estudio-deputacion-pontevedra-emergencias-provincia-peor-cubiertas-interior/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;O modelo actual de xestión das emerxencias de Pontevedra deixa zonas de sombra nas que non se presta a correcta atención en caso de incidencias e provoca que&lt;strong&gt; 52.540 habitantes non teñan condicións de cobertura óptimas&lt;/strong&gt;. Eses lugares están ubicados fundamentalmente en municipios do interior e, en menor medida, no sur, sendo as zonas de costa as que reciben mellor cobertura a pesar de ser as máis poboadas. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Estas son algunhas das moitas conclusións dun &lt;strong&gt;estudo realizado por expertos independentes para a Deputación de Pontevedra&lt;/strong&gt; sobre a situación actual das emerxencias e as formas de mellorala. A presidenta e o vicepresidente provinciais, Carmela Silva e César Mosquera, destacan que supón un&lt;strong&gt; documento que senta as bases para sentarse a negociar coa Xunta&lt;/strong&gt; de Galicia e fixar un novo modelo de emerxencias.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Silva destacou que se trata dun&lt;strong&gt; informe &quot;serio e rigoroso&quot; que era moi necesario facer antes de poñerse a definir o novo mapa &lt;/strong&gt;de emerxencias, pois &quot;calquera modelo debe estar baseado en análises rigurosos da realidade&quot;. &quot;Xa que a Xunta non plantexaba ese modelo desde un análise serio&quot;, sostén, optaron por encargalo eles.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;O goberno bipartito PSOE-BNG &lt;strong&gt;presentará ese informe ao resto dos grupos políticos con representación na Corporación provincial o vindeiro martes&lt;/strong&gt; 3 de xullo e este mércores deron a coñecer os datos básicos do mesmo ao tempo que explicaban que inclúe unha análise comparativa de alternativas ao actual modelo de prestación de servizo de emerxencias da provincia. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;As alternativas plantexadas pola Deputación neste informe, e sobre as que propoñen sentarse a negociar coa Xunta para sacar adiante un novo modelo, inclúen a &lt;strong&gt;creación de tres novos parques de bomberos &lt;/strong&gt;nas zonas de Condado-Paradanta, Cerdedo-Cotobade -para dar servizo a Terra de Montes e Tabeirós- e na comarca de Pontevedra nalgún punto entre Pontevedra e A Lama. Propón tamén cambiar de ubicación un dos dous parques actuais da comarca do Salnés. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Carmela Silva explicou que esas propostas non eran o obxectivo do estudo, senón facer unha diagnose da situación e das posibilidades de mellora. Neste sentido, indican que&lt;strong&gt; a súa proposta de mellora reduciría nun 64,5% a poboación sen cobertura óptima, ao pasar eses 52.540 habitantes actuais en zonas de sombra a 18.650&lt;/strong&gt;. O modelo de comarcalización da Xunta de Galicia deixaría en condicións non óptimas de cobertura a 25.823 persoas. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A presidenta provincial destacou que o informe sitúa no mapa os lugares con máis riscos de distinto tipo de incidencias, desde os incendios urbanos aos forestais, pasando por accidentes de tráfico e outro tipo de siniestros. Segundo esa análise, &lt;strong&gt;o interior da provincia necesita unha atención que non lle dá o proxecto de comarcalización que formula a Xunta&lt;/strong&gt; de Galicia. Isto demostra, ao seu xuízo, que a proposta da administración autonómica non parte de estudos claros, ademais de non fixar recursos para destinar aos servizos de emerxencias, xa sexa humanos como técnicos e económicos.     &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;O &lt;strong&gt;informe recolle tamén unha comparativa dos modelos atendendo á efectividade &lt;/strong&gt;coa que se cobre en mellores condicións o territorio. A proposta feita, coa creación de tres novos parques, melloraría un 17% o modelo actual e aínda recolle a posibilidade de mellorar máis no caso de optar por un cambio de ubicación dun dos dous parques do Salnés, pois están en Vilagarcia e Ribadumia, na mesma área. En caso de cambiar un deles, a mellora podería chegar ao 25,8%&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Mosquera, pola súa parte, aproveitou a presentación do estudo para insistir en que&lt;strong&gt; tanto os bombeiros do parque municipal de Pontevedra como os de Vigo &quot;cando hai unha emerxencia de verdade xa están comarcalizados na práctica&quot;&lt;/strong&gt; e desprázanse alá onde sexa necesario. O problema é que &quot;non os chaman&quot; e atribúe esa situación ao 112. &lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 17:52:04 +0200</pubDate>

			
<author>Natalia</author>
<media:content url="https://pontevedraviva.com/web/cache/scene/uploads/fotos/foto/18b/_S7QytKoutjK3UsovKMnMzytWsi62MrK0UqrKz891Lsov0DE1M9_/_AxMjLQKcpMzyjRyc1MSclJVbKuBQA=_/5b33b086ba-img_8876.jpg" medium="image" />
<media:title>Carmela Silva e César Mosquera</media:title>		</item>
				<item>
			<title>Broke Lord</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/opinion/3973/broke-lord-manuel-perez-lourido-opinion-musica-death-flower/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/opinion/3973/broke-lord-manuel-perez-lourido-opinion-musica-death-flower/</link>

			<description>
				&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;strong&gt;Cuando escuché &quot;Death of a flower&quot; (Belamarth-GOG Artifacts) se me abrió la boca, ella sola&lt;/strong&gt;. Luis Boullosa, artista polifacético que igual edita un libro sobre la literatura en la música rock (El puño y la letra, 66rpm, 2013), que se ocupa en otro de los auténticos malditos del auténtico underground patrio (Santos y francotiradores, 66rpm, 2016); o saca a la luz Karate Press, una revista cultural de esas pocas que merecen tal nombre; o arrumba ideas a dos blogs: &lt;a href=&quot;http://kaputmagazine.blogspot.com/&quot;&gt;Kaput magazine&lt;/a&gt; y &lt;a href=&quot;http://luisboullosa.blogspot.com/&quot;&gt;Vuelva usted mañana&lt;/a&gt;; o toca el bajo en una banda de punk-rock (Gog y las hienas telépaticas, dos discos, incontables bolos, muchos trallazos); o sube hinópticos dibujos a su muro de Facebook... ¿por dónde íbamos...? Vale, que resulta que,&lt;strong&gt; en los ratos libres (literal) había sacado tiempo para inventarse un nick irónico, Broke Lord, y una joya musical en clave de post folk&lt;/strong&gt;, o al menos así lo definen críticos musicales más sesudos que yo, que ni siquiera lo soy. Aunque he aprendido que cuando tu boca manifiesta motu proprio sorpresa y admiración, mejor es rendirse a la sorpresa y la admiración.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Death of a flower fue grabado en los estudios La Mina de Sevilla de Raúl Pérez (Pony Bravo, Guadalupe Plata, Maika Makovski, The New Raemon, Niño de Elche...) y supuso un espaldarazo de la crítica para las anchas espaldas de LB, que sin embargo consiguió vender lo justo para no arrojar la toalla. ¿De qué pensaban que venía lo de Broke Lord? Oigan, oigan: &quot;&lt;strong&gt;El proyecto sigue y está más que vivo, aunque por el momento no veo posible hacer nada en directo. Para hacerlo bien, al nivel de lo que hay en disco, habría que involucrar a bastante gente y currar mucho&lt;/strong&gt;, y eso no se puede hacer para patear garitos pequeños y ganar diez pavos por noche. Punto. Ya tengo muchos modos de perder dinero y no necesito otro.&quot;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://discosbelamarh.com/album/death-of-a-flower&quot;&gt;&lt;span&gt;Death of a flower (&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span&gt;&lt;a href=&quot;http://discosbelamarh.com/album/death-of-a-flower&quot;&gt;Orphan records, 2018)&lt;/a&gt;:&lt;/span&gt; voz rasposa entre Waits y Cohen, lirismo anglófilo en letras que auscultan la vida y la muerte (¿sobre qué rayos va todo?), coros de Macky Chuka para darle más ángel a la mezcla. La flor de la canela y usted que lo vea y, sobre todo, lo escuche.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Pero en realidad estábamos aquí para hablar de la segunda aparición de BL, o sea, de LB. Se trata de Nazgul says, producido por los mismos en el mismo sitio que el anterior. En este caso el mérito de Raúl Pérez es doble: interviene mucho más que en DOAF, en el sentido de que &lt;strong&gt;viste más las canciones, pero deja siempre espacio en las sisas, en las mangas y en los dobladillos y, sobre todo, el traje le cae como un guante a los textos y las músicas de Broke Lord&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;i&gt;Nazgul says&lt;/i&gt; es una especie de viaje astral en lo lírico y en lo musical &lt;strong&gt;una ponzoñosa balada de sintetizador. &quot;Oh I’m a little lost boy...&quot; parece citar al &quot;little boy lost&quot; que hizo desfilar Dylan en &quot;Visions of Johanna&quot;, dislcupen ustedes la paranoia&lt;/strong&gt;. &quot; Now I&amp;#39;m carrying the sun in a wheelchair all the way down to the mall&quot;, este precioso verso es casi una amenaza en la ronca voz de LB &quot;Ahora llevo al sol en un silla de ruedas camino del centro comercial&quot;. O sea, un par de minutos de disco y ya hay que quitarse el sombrero. Está claro que cogeremos un resfriado.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;strong&gt;¿Qué está Leonard Cohen y sus coristas acechando tras los surcos?, ¿que se oye un poco a Tom Waits tras un mes a miel con limón?, ¿que se pasa Nick Drake arrastrando los pies y acatarrado?&lt;/strong&gt; ¿que manda un telegrama Kurt Wagner desde Lambchop? También, y a mucha honra. Las referencias musicales suelen irritar a los músicos que las suscitan y espero que a Broke Lord estas le fastidien lo suficiente.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;strong&gt;El bajo de &lt;i&gt;Hole of a soul&lt;/i&gt; se deja oir más claramente&lt;/strong&gt;, que es el que piden frases como &quot;Yes I live in the skull of a cat&quot; (Sí, vivo en la calavera de un gato) o &quot;Outside the room where we&amp;#39;re fucking / all the specters come and go...&quot; (afuera del cuarto donde estamos follando / vienen y van todos los espectros&quot;.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;i&gt;Ilumination &lt;/i&gt;tiene la belleza de un paisaje folkie y aporta la luz que anuncia su título, la voz suena más relajada aunque sea la de un alma &quot;stranded in the city&quot; (varada en la ciudad).&lt;strong&gt; La aportación de Macky Chuka es relevante, una vez más para dotar, al conjunto de luz. Macky Chuka es la sal y la pimienta de la salsa de Broke Lord.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;span&gt;La base rítmica de&lt;/span&gt;&lt;i&gt; Everybody is weak&lt;/i&gt; salpica el tema con su animada cadencia mientras BL suelta una frase dylaniana hasta la médula en el estribillo &quot;Everybody&amp;#39;s weak: everybody&amp;#39;s weak / and the ones who are not weak / they&amp;#39;re getting sick&quot;. De hecho, si te dicen que es de una letra de Bob Dylan respondes que ya lo sabías. Es más, &lt;strong&gt;aún voy a rebuscar para confirmar que LB no se la ha robado al de Minnesota... Hablando de Dylan, BL hace un homenaje al &lt;i&gt;Pay in blood&lt;/i&gt; del album &quot;Tempest&quot; de 2012 con el penútimo corte de &quot;Nazgul says&quot;: &lt;i&gt;Pay in rain&lt;/i&gt;.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;i&gt;Digital Mother &lt;/i&gt;es un alegato contra los males de la opresión tecnológica, la anomia y la confusión y Eve of all churches burning una maravilla de &lt;strong&gt;casi siete minutos que arranca con música hipnotizada que terminará hipnotizándole a usted &lt;/strong&gt;con la ayuda salmódica y solista de la Miss Chuka.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;New town es una pieza pop con su guitarra surcando el aire y BL pronunciando con cuidado confesiones como que escucha a Neutral Milk Hotel (¿quién no?) y dejando caer que &quot;¿qué podemos esperar de un ciego guiando a otro hacia el gran final de la misa negra de todas las eras / bajo un gigantesco icono de Facebook?&quot;. La del ciego guiando al ciego no es la única referencia bíblica de BL ni lo único que tiene en común con Nick Cave. El &lt;i&gt;Gog&lt;/i&gt; de las Hienas procede del Libro de Ezequiel y es citado también en el de Apocalipsis.&lt;strong&gt; Una de las magníficas fotos del trabajo artístico del album muestra una imagen tomada desde un coche de un desvío de autopista con el número 666. Aunque, por si se lo están preguntando, Nazgul no procede de las Escrituras sino de Tolkien&lt;/strong&gt; (El señor de los anillos), aunque Tolkien estaba empapado de la Biblia...&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Si uno fuese un guaperas indie, hipster o alternativo que utilizase expresiones como &quot;entra muy bien&quot; para definir las bondades de un disco, eso sería exactamente lo que diría. Pero como no lo soy, va a haber que esforzarse más. Lo cual llevará a asegurar que, sin ser ninguna perita en dulce, &lt;strong&gt;deja un sabor que podría calificarse así. ¿Cómo hace BL para conseguir este efecto con sus turbadores ingredientes? Amigo, el talento es lo que tiene.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Ahora, como colofón, transcribo&lt;strong&gt; una conversación entre servidor y un escéptico&lt;/strong&gt;. Todavía no se ha producido, pero todo se andará:&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Escéptico - Pues yo definiría la música de BL como inquietante,&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Servidor- Aunque lo sea, a ratos más, a ratos menos; también es penetrante, seductora y adictiva.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Escéptico- Pues yo diría que si no va a girar con este proyecto, menuda gaita.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Servidor-&lt;strong&gt;Usted cómprese el disco y cállese. ¡&lt;i&gt;Nazgul says&lt;/i&gt; es un discazo!&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 06:51:30 +0200</pubDate>

			
<author>Manuel</author>		</item>
				<item>
			<title>Documentación Pontevedresa de la familia &quot;de Colón&quot;</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/opinion/3972/guillermo-garcia-riega-documentacion-pontevedresa-familia-colon/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/opinion/3972/guillermo-garcia-riega-documentacion-pontevedresa-familia-colon/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;&lt;strong&gt;La teoría de Celso García de la Riega sobre el origen gallego de Cristóbal Colón&lt;/strong&gt;, tiene una parte documental que no poseen las demás teorías que tratan de demostrar el origen de Colón. Solo la genovesa tiene una documentación comparable a la de Celso García de la Riega, ni la corsa, ni la mallorquina, ni la ibicenca, ni la catalana y otras.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;En el caso de la teoría de Celso García de la Riega, tenemos un apellido único que no existe en otro lugar del mundo medieval, recordemos que en un artículo anterior al hablar del contrato de Colón con los Reyes Católicos, Capitulaciones de Santa Fe, hicimos mención a la introducción de dicho contrato, donde al mencionar a Colón le denomina como &lt;strong&gt;&quot;Cristóbal de Colón&quot;,&lt;/strong&gt; bien esa partícula &quot;de&quot; solo aparece en los documentos pontevedreses, hay que decir que hay otros documentos oficiales donde aparece mencionado como &quot;Cristóbal de Colón&quot;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;También quiero aclarar que la parte documental de la teoría de Celso García de la Riega fue tachada de falsa, pero que a lo largo de los años transcurridos desde la fabricación de la falsedad documental, &lt;strong&gt;ha habido investigadores que han luchado contra dicha falsificación&lt;/strong&gt; así tenemos: al Coronel Inglés Mansfield que además de pertenecer al ejercito inglés era arqueólogo y especialista en falsificación documental, también tenemos a la historiadora Emilia Rodriguez-Solano que en 1967 presentó una tesina o un proyecto de fin de carrera en la cual tras un estudio pormenorizado de los documentos concluyó que eran auténticos.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Pero fueron los estudios del Instituto de Patrimonio Cultural Español, IPCE 2013, dependiente del Ministerios de Cultura los que revitalizaron la teoría. El año pasado, 2017, dos historiadoras presentaron una ponencia desde el punto de vista paleográfico y diplomático, presentada en el Congreso Internacional del Papel que se celebró en Portugal. Pues bien &lt;strong&gt;las conclusiones son igual de contundentes no hay falsificación y si autenticidad.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Una vez aclarado esto pasaremos a mencionar la documentación existente hasta el día de hoy: Nicolao Oderigo de Genova, año 1413, Nicolas Oderigo era amigo de Colón y al que le dejó diversa documentación del propio Cristóbal de Colón. Evidentemente no es el mismo, les separan 70 años, pero ya es casualidad que en la vida de Colón aparezca un Nicolas Oderigo en Pontevedra de Génova y otro Nicolas Oderigo 70 años después en la vida de Cristóbal Colón que era su amigo y de Génova, &lt;strong&gt;¿Serían familiares uno y otro?.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Entre los años 1428-1518, &lt;strong&gt;aparecen en Pontevedra documentos de venta y compra de fincas, mercaderes, miembros de Cofradías, maestre de barco.. &lt;/strong&gt;etc. En estos documentos aparecen los nombres de: Bartolomé de Colón, Blanca de Colón, María de Colón, Domingo de Colón o moço, Domingo de Colón o vello, Afonso de Colón, Cristovo de Colón, Juan de Colón y Constanza de Colón, también hay dos documentos pétreos con el nombre de Juan de Colón, uno en una Capilla de la Virgen del Carmen perteneciente a la Basílica de Santa María la Mayor y también aparece Juan de Colón en un crucero de Poio, que fue destruido pero se conserva fotografía y croquis realizado un día después de su descubrimiento.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Años después aparece documentado un nieto del Almirante, que curiosamente se llamaba Cristóbal Colón, girando visita a la Capilla de San Miguel en la Basílica de Santa María, patrón del gremio de mareantes años 1575 y 1576, en el año 1577 aparece girando visita a la Capilla de la Santa Trinidad en la misma Basílica, todas ellas realizadas en nombre del Arzobispo de Santiago de Compostela. Lo curioso de estas visitas es que concuerdan con el litigio de sucesión de los Títulos del Almirante, entre ellos el Ducado de Veragua, al acabarse la linea sucesora al no haber varón que pudiera heredar, ¿no resulta curioso? Que justo visite todo lo que tiene que ver con el gremio de mareantes cuando esta pendiente la herencia del Almirante para encontrar un heredero.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;A mediados del siglo XVII se establecieron en Pontevedra los Colón de Portugal&lt;/strong&gt;, descendientes directos del Almirante, la genealogía en un principio estuvo algo confusa por falta de documentación, en el año 2015, se pudo realizar la genealogía verdadera, gracias a la aportación de un documento de los fondos de Celso García de la Riega, que yo tuve la suerte de descubrir y con la ayuda del foro de Xenealoxía, pudimos aclarar la verdadera genealogía.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;En Pontevedra estaba Catalina Colón de Portugal como dueña de unas casas y como mantenedora de la Capilla del Perpetuo Socorro de San Francisco, su hermano Francisco Colón de Portugal fue sargento Mayor en Pontevedra. Catalina desciende del segundo matrimonio de Nuno Colón de Portugal, III Duque de Veragua, con Luisa de Aragón y Zapata. Catalina se casó con Francisco Enriquez de Bargas Machuca, tuvieron seis hijos.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;En el año 2014 tuve la suerte de redescubrir el documento de la venta de la Finca de la Puntada, este documento estaba perdido se conocía su transcripción pero la prueba física no constaba, se le había perdido la pista en 1943 cuando se iba a publicar en el Faro de Vigo,&lt;strong&gt; el facsímil se perdió. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Ahora ya consta la prueba física y por tanto puede formar parte de la documentación de la teoría de Celso García de la Riega. Es un documento de venta, por el que D. Mariano Colón de Toledo Larrategui, Duque de Veragua XII, que figura en el árbol genealógico general con el número 64, vende una propiedad situada en Portosanto. en 1796 el señor Duque de Veragua (descendiente de Colón, como se sabe), vendió a F. Troitiño de la parroquia de Pereira, Jurisdicción de montes (forcarey), la mencionada finca de la puntada con su casa y renta que en ella se cobraba, declarando el vendedor, o sea el Duque, que tal finca le pertenece por herencia de sus padres.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;La cuestión es como podía tener una finca en Pontevedra el Duque de Veragua, su padre Pedro Colón de Toledo: Nació en Madrid en 1695, casado con María Antonia Ximenez de Embún Fernandez de Moros, Nacida el 9 de noviembre 1720 en Aragón. no parece que a estos señores se les perdiera nada en Poio, pero es que a su abuelo tampoco Francisco Antonio Colón de Toledo y Larreátegui: nació en 1646, fue Miembro del Consejo Supremo del Rey y Cámara de Castilla.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;La pregunta que se me antoja es &lt;strong&gt;¿Qué interés puede tener una finca en Poio para una parte de la familia Colón?&lt;/strong&gt; Tendría que darse la circunstancia de que viajaran a Pontevedra y se encapricharan de una finca que nunca utilizarían, llegar hasta ella no era fácil en aquella época y hasta Pontevedra tampoco, en el caso de alquilarla les supondría unas rentas tan pequeñas que no tendría sentido el adquirirla como un negocio, tendrían que tener un administrador encargado de cobrar el alquiler, pagar a dicho administrador por la gestión.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Tendría que ser una herencia familiar muy antigua y lo más normal es que su familia residiera en Pontevedra y que emigrara, y en nuestro caso &lt;strong&gt;se nos antoja que fueron unos Colón los dueños de la finca, es la mejor explicación.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt; &lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Wed, 27 Jun 2018 06:00:00 +0200</pubDate>

			
<author>Guillermo</author>		</item>
				<item>
			<title>Leer desde un andamio (Primera parte)</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/opinion/3970/leer-andamio-primera-parte-kabalcanty/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/opinion/3970/leer-andamio-primera-parte-kabalcanty/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;El centro de la ciudad era una línea nebulosa que reverberaba al fondo de la autopista como si se tratase de un espejismo en llamas. Era verano, los automóviles surcaban el asfalto detrás de los quehaceres o las fantasías de sus conductores haciendo oscilar, con la monotonía precisa de lo cotidiano, los hierbajos amarillentos de los arcenes. &lt;strong&gt;El viento era una ocasional bocanada calentorra venida de los bloques apiñados que se elevaban más al sur.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Mientras descargábamos los sacos de cemento, Raúl prendió por segunda vez la colilla de su pitillo que guardaba en una cajita de metal en el bolsillo trasero de su pantalón de faena. Me miró un par de veces mientras lo encendía y terminó sonriendo.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— Ya sé que esto es peor que si me lo hubiera fumado entero de una vez, picha&lt;/strong&gt; -dijo apretando el pedazo de cigarrillo entre los labios.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Estábamos apoyados sobre la trasera del camión del cemento, fumando, sudorosos. &lt;strong&gt;&quot;El nano&quot; nos acercaba los sacos hasta el borde y nosotros los apilábamos junto a uno de los chalets en construcción&lt;/strong&gt;. Nuestro compañero se había quitado el casco obligatorio y se pasaba un pañuelo mugriento y tieso por la frente para guardarlo luego en un bolsillo por el que siempre asomaba el borde. &lt;br /&gt;
— Aunque yo  no fume -dijo &quot;El nano&quot;- también voy a darme un respiro, qué leches.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Tenía la camisa empapada de sudor, rutilante en la espalda, dibujándose una cordillera blanquecina de transpiración seca en lo alto de su pecho.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— ¡Hey, por allá viene el capataz!&lt;/strong&gt; -dijo súbito, yendo a por otro saco y colocándose atropelladamente el casco.&lt;br /&gt;
Descargamos un par de sacos más y escupimos los cigarrillos.&lt;br /&gt;
— Venga chicos que os va a durar más el camión que un día sin pan.&lt;br /&gt;
Era un capataz moreno, renegrido, con un bigote espeso que descendía osadamente por debajo de sus labios.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Llegó la hora de comer y fuimos al barracón a sacar nuestras tarteras del refrigerador.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— Este puto cacharro cada día enfría menos, hostia&lt;/strong&gt;. -dijo Joaquín, el bordillero, tentando con desagrado su fiambrera. &lt;br /&gt;
Después fuimos al bareto que había junto a la autopista, una cantina prefabricada que tenía de vida lo que duraban los trabajos de levantar los chalets. &lt;strong&gt;El dueño y camarero era un gallego que era del &quot;Deportivo de Donato&quot;.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
— Eso ya caducó, barallocas. -le decía Raúl, a veces, para cabrearle. &lt;br /&gt;
Tomamos café y una copa de DYC con hielo.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Raúl se tomaba dos o tres copas, los viernes más.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— ¿Qué pasa? -me dijo, dándome en el pecho con su dedo índice- ¿No tienes &quot;güevos&quot; para tomarte tres pelotazos sin mamarte?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Yo sólo tomaba una copa. Me dolía la cabeza si tomaba más y me revolvía la comida. Pero no se lo decía.&lt;br /&gt;
Raúl tenía cerca de cuarenta años. Trabajó en el campo, en su pueblo, hasta que &quot;preñó a la parienta&quot; y se vino a la ciudad para alejar habladurías. Después se separó y no volvió a saber de ellos &quot;ni coño que me importa&quot;. &lt;strong&gt;Era delgado, pero flexible y fuerte y hablaba con la suficiencia que da contemplar la vida en su versión más ruda y áspera&lt;/strong&gt;. Tenía una serpiente tatuada en el envés del antebrazo de cuando fue &quot;legía&quot; en la &quot;mili&quot;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Se nos acercó Wilson, el dominicano, meneando en un vaso de tubo coca cola y algo más  y dando unos cómicos pasos de baile.&lt;br /&gt;
— ¿Qué te cuenta el intelectual? -le preguntó a Raúl guiñándole un ojo. &lt;br /&gt;
Antes yo había perdido el tiempo, tras acabar el bachiller, en academias, a las que nunca iba, para prepararme oposiciones a la que nunca me presentaba.&lt;strong&gt; Luego me metí en una obra para sacar dinero para tabaco y para los libros que leía; si había algo realmente extraño entre mis compañeros de trabajo era que alguien leyera.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
— Todos los días le veo en el tren con su librito dándole y dándole a la vaina -dijo el dominicano compartiendo carcajada con Raúl. &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Aunque estaba acostumbrado a esa mofa, me intimidaba hacer notar mi malestar por la reiteración.&lt;strong&gt; A ellos los veía como hombres hechos y derechos con una especie de derecho tácito para burlarse de un veinteañero que, además, era bastante torpe en esos trabajos de fuerza y destreza&lt;/strong&gt;, base en el mundo de la construcción. Solía, encarnado como una amapola, terminar haciéndoles un gesto desdeñoso con la mano para dar por zanjado el tema.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— ¿Sabéis lo que me gustaría de verdad si me tocara un porrazo de billetes en la quiniela? ¿Lo sabéis, eh?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Raúl, en su segunda o tercera copa, acababa hablando casi siempre de lo mismo. Wilson participaba de su entusiasmo arengándole.&lt;br /&gt;
— ¡Conchole esa vaina, manito! &lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;— ¡Como un jevito pa tomal ron al sol y parecerse rulay!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
— Comprarme un barco, un yate que te cagas de esos, y con dos pibones, una negra y otra rubia, recorrer en mundo sin prisa.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Decía Raúl acalorado, con los ojos enrojecidos y la punta del cigarrillo equilibrándose en la comisura de sus labios.&lt;br /&gt;
Al final pedían al gallego otro pelotazo, que solía pagar Raúl, inmerso en su sueño, que&lt;strong&gt; terminaban deprisa y corriendo porque la hora de comenzar el trabajo de tarde apremiaba ya. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Luego regresábamos despacio, por tarde que fuera, caminando bajo el sol acercándonos paulatinamente al rugido imperioso de la obra.&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Aquella tarde el capataz nos mandó a desencofrar con los carpinteros al sótano de uno de los chalets en construcción. Sopesé el calor que se nos avecinaba y me entraron escalofríos.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Tue, 26 Jun 2018 07:00:01 +0200</pubDate>

			
<author>Kabalcanty</author>		</item>
				<item>
			<title>Algo más que palabras: Un tejido de hábitos transformadores</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/opinion/3969/tejido-habitos-transformadores-victor-corcoba/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/opinion/3969/tejido-habitos-transformadores-victor-corcoba/</link>

			<description>
				&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;&lt;strong&gt;Todos los continentes del mundo entero deben trabajar unidos en el diseño de acrecentar la esperanza de sus moradores&lt;/strong&gt;, con la fortaleza del tesón y la constancia, con políticas sociales enhebradas a la poética del esfuerzo, y con el empuje de compartir el sueño de la transformación que no puede detenerse, ante el cúmulo de injusticias y violencias que soportamos. A mi juicio, lo prioritario es restaurar el amor. No es cuestión de lamentarse, sino de reparar el daño hecho. Y esto sólo se cura poniendo corazón en todas las cosas que hacemos. Téngase en cuenta que la mayor parte de los conflictos actuales se pelean con armas pequeñas y ligeras en posesión de grupos opositores, crimen organizado, pandillas y terroristas que socavan la seguridad y el estado de derecho. &lt;strong&gt;Hace falta, pues, ponerse a disposición de los análogos, trazar otros itinerarios de relación más comprometida con nuestros equivalentes, conservar la unidad y la unión entre nosotros;&lt;/strong&gt; en suma, mostrar otro espíritu más conciliador y menos sórdido.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;En consecuencia, si importante es renovarse para tomar conciencia de que nada somos sin los demás, no menos trascendentales han de ser nuestras propias transformaciones interiores, manifestadas en una mayor cooperación y colaboración hacia ese mundo en el que todos hemos de ser uno, en llevar la paz allí donde dominan el odio y la desesperación. Ojalá aprendamos a traducir los deseos nacientes de nuestra cognición en existencias que nos dignifiquen, así como a remover las ideas en hechos congruentes con los acontecimientos, que nos inspiren a derribar barreras raciales, a vivir y a dejar vivir. &lt;strong&gt;Ya está bien de aglutinar armas, ellas son las que fuerzan desplazamientos masivos de población y son instrumentos para la violencia sexual y de género, entre otros abusos de derechos humanos&lt;/strong&gt;. Sea como fuere, estamos llamados a corregirnos cada día, naciendo, renaciendo, viviendo en suma. ¿Qué es la vida sino un constante cambio, una llamada a entenderse, a cohabitar entregado a un arcoíris que incluye el negro? Por eso, es menester activar este tejido de hábitos transformadores en donarse, sabiendo que es la propia biografía viviente la que nos alienta a estar en comunión.&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;Indudablemente, hay una correspondencia de ir hacia adelante. Por tanto, es fundamental no dejar a nadie en el camino, excluirlo del andar conjunto, como esos seres invisibles que vegetan en la pobreza extrema.&lt;strong&gt; Hoy se me ocurre pensar en esas mujeres viudas, ya que en este mes celebramos su Día Internacional (23 de junio), ignoradas y despreciadas en muchas culturas aún, estigmatizadas y malditas, asociadas muchas veces con la brujería&lt;/strong&gt;; lo que hace que, en demasiadas ocasiones, sean víctimas de aislamiento, abuso o situaciones peores. Son, precisamente, estos absurdos contextos los que hay que rectificar. Tales crueldades con frecuencia, según reconoce Naciones Unidas, se consideran como justificadas en términos de la práctica cultural o religiosa. La impunidad por los abusos de los derechos de la viudez es algo extendido y son pocos los autores a los que se los lleva ante la justicia. Incluso en países donde la protección legal es más inclusiva, las viudas pueden sufrir marginalización social. Empoderarlas mediante el acceso a la atención médica adecuada, educación, empleo decente, plena participación en el proceso de toma de decisiones y en la crónica pública, así como llevar un proceder sin violencia, les daría la oportunidad de desarrollar una quehacer seguro después del duelo, algo que todos nos merecemos porque sí.&lt;strong&gt; No olvidemos que la creación de oportunidades para ellas también puede ayudar a la protección de sus hijos y evitar de este modo un ciclo de indigencia, tan injusto como absurdo.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;JUSTIFY&quot;&gt;En definitiva, que si el porvenir que queremos para toda la humanidad va a depender de políticas innovadoras,&lt;strong&gt; una conducta empresarial responsable y tecnologías centradas en las personas,&lt;/strong&gt; pongamos también el acento transformador en salvaguardar las costumbres morales, comenzando por el propio amor conyugal que exige a los progenitores una conciencia de su misión responsable, y prosiguiendo por la labor de esos líderes, que también han de entregarse generosamente a su compromiso de servicio al bien común.&lt;strong&gt; Esto es lo que nos engrandece como linaje; el hacer familia y el forjar savia que nos armonice en el mismo sentir de alentar caminos, en los que puedan convivir todas las presencias. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Mon, 25 Jun 2018 04:47:10 +0200</pubDate>

			
<author>Víctor</author>		</item>
				<item>
			<title>Preguntas</title>
			<guid>https://pontevedraviva.com/opinion/3967/preguntas-luis-lopez-opinion-julian-hospital/</guid>
			<link>https://pontevedraviva.com/opinion/3967/preguntas-luis-lopez-opinion-julian-hospital/</link>

			<description>
				&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Hoy me he pasado por casa de mis padres.&lt;/strong&gt; Llevaba una buena temporada sin visitarlos así que hemos aprovechado para comer juntos y ponernos al día sobre lo mal que nos van las cosas, que es, según dicta la experiencia, la finalidad de nuestras reuniones familiares. Además de esta tradición,&lt;strong&gt; mis visitas me sirven para constatar que con el paso de los años todo sigue igual en esa casa, igual pero más viejo, es decir, peor&lt;/strong&gt;. Un poco lo mismo que podría decirse de mí. Y también de Julián.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Julián se ha pasado las últimas semanas en el hospital&lt;/strong&gt;. Ahora ya está en casa, pero dentro de un mes deberá ingresar de nuevo. He perdido la cuenta de las diferentes afecciones que le han llevado en los últimos veinte años a pasar de una semana a varios meses hospitalizado: apendicitis, neumonía, gota, cálculos renales, obstrucción de divertículos, infarto de miocardio, cáncer. Pareciera que intenta agotar el catálogo de enfermedades antes de despedirse de nosotros.&lt;strong&gt; En mi vida he conocido a nadie con menos aprecio por su salud que él, paradójicamente su permanencia entre los vivos debe atribuirse a su fortaleza de titán, algo que contrasta con la aparente fragilidad de su cuerpo diminuto&lt;/strong&gt;. Y es que en lo referente a este tema Julián no atiende a las recomendaciones, consejos o indicaciones de terceros, ni a las leyes fundamentales de la naturaleza. Si el cuerpo le pide algo, Julián se lo consigue. Así, la salida del hospital equivale para él a la entrada del estanco o del bar. Más que un titán, Julián es un milagro, o mejor, un desastre natural. &lt;strong&gt;Ser amigo suyo supone la asunción de un dolor intermitente y de una preocupación constante, y también de ver como ese dolor y esa preocupación son ignoradas entre risas por quien las provoca&lt;/strong&gt;. Ser amigo de Julián es como emprender un descenso endemoniado a las profundidades del humor negro.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;A Julián cada día le queda un poco menos (sí, ya sé, igual que a todos, pero a él se le nota más).&lt;strong&gt; Cuando ingresó en el hospital, hace casi un mes, apenas era capaz de reunir las fuerzas necesarias para acomodarse en la cama&lt;/strong&gt;. En los últimos días ha recuperado parte de su vitalidad y de nuevo es capaz de valerse por sí mismo, pero su corazón está débil, su hígado y sus riñones agotados y el tumor de su tráquea envalentonado. Se me ocurre que el alta concedida por los médicos es un acto de caridad, una concesión a un viejo moribundo para que goce de cierta ilusión de normalidad en sus días finales. &lt;strong&gt;Unos días en los que seguro no pierde ni un minuto de su tiempo en llamarme, aunque haya sido la única persona que le ha acompañado en sus momentos más difíciles&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Mis padres, cuando ven lo mal que estoy llevando todo este asunto, me preguntan por qué me he involucrado tanto con una persona que me dobla la edad y que nunca ha mostrado el menor signo de agradecimiento. &lt;strong&gt;Les contesto bien, les digo que es mi amigo, aunque lo que en realidad me pregunto es a qué punto hemos llegado para que brindar ayuda a quien la necesita requiera de alguna explicación&lt;/strong&gt;. En fin, supongo que son cosas que pasan hasta en las mejores familias.&lt;/p&gt;
			</description>

			<pubDate>Sun, 24 Jun 2018 07:00:01 +0200</pubDate>

			
<author>Luis </author>		</item>
			</channel>
</rss>